Aktualności

Składka na grupowe ubezpieczenie zdrowotne a ZUS

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Wielu przedsiębiorców twierdzi, że byliby skłonni pokrywać za pracowników koszty grupowego ubezpieczenia zdrowotnego, gdyby nie obciążenia fiskalne stąd wynikające. Bo składka w wysokości np. 60 zł jest obłożona obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym, jak również podatkiem dochodowym, ponieważ jest przychodem dla pracownika. Stąd, nie wnikając w wyliczenie szczegółowych kwot, pracodawca winien ją powiększyć o owe obciążenia, co daje mniej więcej kwotę 120–130 zł. I tu zaczynają się schody.


Czy rzeczywiście jest aż tak źle, że nic, tylko machnąć ręką albo złorzeczyć na pazerność państwa? Może nie do końca, wszak gdy chodzi o obciążenie tego rodzaju wydatkami, można jakoś zaradzić obciążeniu, przynajmniej składkami na ubezpieczenie społeczne. Świadczą o tym decyzje dyrektorów ZUS, wydawane w związku z wnioskami przedsiębiorców o wydanie interpretacji w trybie art. 10 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. To szansa dla pracodawców zainteresowanych finansowaniem prywatnych usług medycznych, jak i dla firm oferujących prywatne ubezpieczenia zdrowotne. Oto jedna z interpretacji ZUS.
Wnioskodawca wskazał, że zakupił polisy ubezpieczeniowe na życie i zdrowie dla pracowników, obejmujące dwa zakresy:
1) w formie indywidualnej – życie i zdrowie ubezpieczonego,
2) w formie rodzinnej – życie i zdrowie ubezpieczonego oraz zdrowie współubezpieczonych (tj. członków rodziny, a także partnerów).


Uprawnienia do korzystania z polis wynikają z regulaminu wynagradzania, w którym wprowadzono dodatkowe świadczenia dla pracowników w tej formie. Warunkiem przystąpienia do ubezpieczenia zdrowotnego jest konieczność częściowej odpłatności przez pracownika. Konstrukcja tej odpłatności polega na tym, że pracodawca opłaca polisę w składkach miesięcznych, następnie pobiera częściową odpłatność za pracownika. Zatem świadczenia nie są darmowe, są świadczeniami odpłatnymi w wielkości ustalonej przez pracodawcę, z zastrzeżeniem że odpłatność za obie polisy nie jest rozdzielona, a pracownik jest zobowiązany do ponoszenia opłaty za ubezpieczenia w jednej kwocie. Wysokość odpłatności dla pracowników nie wynika wprost z regulaminu wynagradzania; jest ustalona na podstawie zarządzenia zarządu spółki, które obowiązuje do czasu jego uchylenia.


Wnioskodawca wskazał, że świadczenia powyższe stanowią przychód pracownika, są opodatkowane, a spółka jako płatnik odprowadza zaliczki na podatek dochodowy. Zwrócił się z następującymi pytaniami:
1. czy świadczenia wynikające z polisy dotyczącej ubezpieczenia na życie i zdrowie ubezpieczonego (pracownika), inne niż medycyna pracy, wchodzą do podstawy naliczenia składek na ubezpieczenia społeczne,
2. czy świadczenia wynikające z polisy ubezpieczenia na życie i zdrowie ubezpieczonego obejmują również swoim zakresem rodzinę i wskazanego partnera ubezpieczonego i czy wchodzą do podstawy naliczenia składek na ubezpieczenia społeczne.


Uzasadnił, że zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe ubezpieczonych pracowników stanowi przychód w rozumieniu art. 4 – zgodnie z tym przepisem – przychód ten oznacza przychody w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu: zatrudnienia w ramach stosunku pracy, pracy nakładczej, służby, wykonywania mandatu posła lub senatora, wykonywania pracy w czasie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania, pobierania zasiłku dla bezrobotnych, świadczenia integracyjnego i stypendium wypłacanych bezrobotnym oraz stypendium sportowego, a także z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności oraz umowy agencyjnej lub umowy zlecenia, jak również z tytułu współpracy przy tej działalności lub współpracy przy wykonywaniu umowy. Źródła przychodów wskazuje rozdział 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.). Od zasady, że podstawą wymiaru składek są przychody, rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe przewiduje wyjątki. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 26 tego rozporządzenia podstawy wymiaru składek nie stanowią następujące przychody: korzyści materialne wynikające z układów zbiorowych pracy, regulaminów wynagradzania lub przepisów o wynagradzaniu, a polegające na uprawnieniu do zakupu po cenach niższych niż detaliczne niektórych artykułów, przedmiotów lub usług.
W przytoczonej sprawie pracownicy wnioskodawcy będą każdorazowo upoważnieni do zakupienia polis po cenie niższej niż cena detaliczna oferowana przez zakład ubezpieczeniowy. Świadczenia te stanowią przychód podatnika i są doliczane do przychodów podatnika, od których jest odprowadzana zaliczka na podatek dochodowy. Z konstrukcji § 2 pkt 26 cytowanego rozporządzenia wynika, że wyłączeniu na tej podstawie mogą podlegać takie świadczenia, które spełniają łącznie dwa warunki, tj. gdy zostaną przyznane pracownikom na podstawie układu zbiorowego pracy, regulaminu wynagradzania lub przepisów o wynagradzaniu oraz gdy pracownik ponosi częściową odpłatność za otrzymane świadczenia.


Koszt świadczeń, które będą udostępniane pracownikom spółki na podstawie zapisów w regulaminie wynagradzania i częściowo finansowane przez pracowników, spełnia wymogi określone w § 2 pkt 26 ww. rozporządzenia, zatem należy uznać, że świadczenia te nie będą stanowiły podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, wypadkowe i chorobowe otrzymujących je pracowników. Dlatego też, zdaniem wnioskodawcy, świadczenia wynikające z polis ubezpieczeniowych obejmujących pracowników, jak też ich rodziny i partnerów, nie stanowią podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne.
Stanowisko dyrektora ZUS udzielającego interpretacji okazało się pozytywne dla wnioskodawcy. Wskazał on między innymi, że zgodnie z przywołanym § 2 ust. 1 pkt 26 ww. rozporządzenia podstawy wymiaru składek nie stanowią korzyści materialne wynikające z układów zbiorowych pracy, regulaminów wynagradzania lub przepisów o wynagradzaniu, lecz polegające na uprawnieniu do zakupu po cenach niższych niż detaliczne niektórych artykułów, przedmiotów lub usług oraz korzystaniu z bezpłatnych lub częściowo odpłatnych przejazdów środkami lokomocji.


Konstrukcja § 1 i 2 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia jednoznacznie wskazuje, że, aby móc zastosować wskazane wyłączenie, dana korzyść musi stanowić przychód pracownika z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy oraz dodatkowo prawo do uzyskania korzyści musi wynikać z przepisów układów zbiorowych pracy, regulaminów wynagradzania lub przepisów o wynagradzaniu przewidujących partycypację pracownika (choćby symboliczną) w poniesieniu kosztów nabycia tych świadczeń. Uzyskanie przez pracownika prawa do tych świadczeń po cenach niższych niż detaliczne umożliwi wyłączenie wartości tych korzyści z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i ubezpieczenia rentowe oraz analogicznie (na zasadzie przepisu art. 20 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych) z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia chorobowe i wypadkowe.


Wobec oświadczenia wnioskodawcy, iż korzyść materialna uprawniająca do korzystania z polisy grupowego ubezpieczenia na życie i zdrowie w formie indywidualnej na życie i zdrowie ubezpieczonego oraz w formie rodzinnej na życie i zdrowie ubezpieczonego oraz zdrowie współubezpieczonych stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy i wynika z regulaminu wynagradzania oraz pracownicy ponoszą za te polisy częściową odpłatność, stanowisko wnioskodawcy, wskazujące, iż świadczenia te nie stanowią podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne zgodnie z § 1 i 2 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, uznać należy za prawidłowe.